LONELY PINOY [lakbay, laro, tugtugan, hanap, patawa, atpb..]

("I’m always around.."- Superman Returns)

Ang mga pangyayaring ito ay naganap noong ala pa akong trabaho..sa madaling salita tambay kaya napadpad na naman ako sa bundok. Sa pagkakataong ito sa bundok naman ng Pico De Loro sa Maragondon, Cavite. Alam mo ba ang pakiramdam ng nasa taas ng bundok? Naranasan mo na bang maglakad ng halos 4 na oras taas baba, taas baba, kaliwa..kanan..kaliwa..kanan..pasikot sikot sa mga puno at burol para lamang maakyat ang isang bundok? Well, kung ang sagot mo ay hindi pa, mabuting mag-basa ka ng may malaman ka kahit konting kaalaman sa pag-akyat ng bundok. Ang paglalakabay ay sinimulan namin sa DENR Park Grounds. Gabi pa lang dumating na kami, dahil nais naming umakyat ng gabi para hindi mainit at sa campsite na magpa-hatinggabi. Sa kasamaang palad kami’y pinagbawalan ng mga sundalong nag-babantay sa bundok dahil delikado daw at may mga NPA sa lugar. What??? NPA?? No permanent address ba un..o, corny wag ka ng tumawa.. At dahil kami’y mababait at masunurin kami’y nag-stay na lamang sa DENR prak grounds. At binalak na lamang umakyat ng umaga. Natulog na kaming lahat at pag-sikat ng araw, ready to climb up na uli. Hinahabol na uli namin ang oras dahil mahirap maabutan ng tinding sikat ng araw. Ang simula ng paglalakad sa may hi-way na may "magnetic field"–konting impormasyon sa manetic churva churva na ito…kapag dumaan ang mga sasakyan dito kahit patay ang makina aandar pa rin ang sasakyan mo dahil sa magnetic force na nanggagaling sa bundok. Unique diba? Isa yan sa mga feature attraction sa Pico De Loro. At ang mahabang lakaran ay naganap na nga, 8am kami nag-simula, tignan mo na lang ang mga picture na nilagay ko para makarelate ka sa kwento ko. Pagod na ko kalalakad, medyo pawisan na rin pero dapat hindi susuko..laban na ‘to.. Titigas lahat ng muscle mo sa exercise na ito, good for the health talaga ang mountaineering, tagal lahat ng toxic sa katawan mo dahil pagpapawisan ka talaga ng tagagtak..pati underwear mo basa..hehehe.. Pasikot-sikot at akyat baba sa mga bundok at burol na katabi ng Pico De Loro. At patuloy ngang pinagpawisan at napagod kalalakad at kaaakyat, natapos din ang mahabang paglalakbay. Sulit ang pagod dahil ang ganda talaga pag nasa taas ng bundok. Kahit pagod ka na, pero pag-nakita mo na ang lahat ng tanawin sa tuktok..sisigaw ka at sasabihin mong f@#$@%…hehehe joke lang. Iba talaga ang felling, sobrang saya at sarap. Lalo na pag-dumampi na sa iyong mukha ang malamig na simoy ng hangin, tapos matutuyo ang pawis mo, tapos uubo ka, tapos sisipunin, tapos lalagnatin, tapos ma-oospital, tapos ICU, tapos joke lang un lahat… O ayun na nga nasa taas na kami at tumalon ng sabay-sabay…

(shot from the stiff rocky edges of Mt. Batulao April 7-8 ‘06)

Ang pag-babalik sa bundok ng inyong abang lingkod, sa pagkakataong ito sa bundok naman ng Batulao sa Batangas. Sa lahat ng karanasan ng aking pag-akyat sa bundok ito ang bundok na nagdulot sa kin ng sunburn, halos mamula ako sa tindi ng init ng araw dahil hindi mapuno ang pag-trek sa bundok na ito. Kasama pa din ang mga tropang malalakas ang loob na mag-papawis at mag-bilad sa araw. Grabe talaga ang init.. Ang buong istorya ng pag-akyat ay nag-simula sa Tagaytay. Kami ay galing ng Tagayatay at doon nag-pahinga sa isang retreat house, konting bolahan, kwentuhan, kainan at pasyal sa Picnic Groove. Eto na rin ang siguro ang huli kong pag-akyat dahil meron n uli akong pinag-kakaabalahan. Isang araw at gabi sa retreat house at pag dating ng sumunod na araw ang pag-akyat ay nag-simula ng alas otso ng gabi. Pag-dating sa jump-off point eating galore muna with itlog na pula, kamatis, at sang-damukal na kanin. Hala! Kain dahil isang mahabang lakaran ang nag-hihintay para marating ang camp site ng Batualo. At pag-katapos na ngang mabundat, go na sa trekking, isang umaatiakabong 4 n oras na lakaran dahil ang dilim ng lugar na dinaraan namin. Ang saya, hirap, pagod, at uhaw ngunit isang malamig na hangin naman ang kapalit sa aming pag-lalakbay sa lugar ng camp site. Pag-dating sa mga burol ng Batulao ang hanging dumarampi sa aming mga mukha ang sumalubong samin. Pawi lahat ang pagod, lalo na pag-kasama mo pa ang taong minamahal mo..O, san ka pa?? Ang yakap at init ng kanyang katawan ang iyong mararamdaman sa gabing tanging ang liwanag lamang ng buwan ang tumatanglaw samin. Ang saya talaga pag nasa bundok, kapag naroon ka na tanggal lahat ng pagod lalo na ang problema. Kaya ako sayo akyat ka din..After 4 hrs of long walk, sa wakas nakarating na din sa camp site. Ang ganda ng lugar malamig ang simoy ng hangin at payapang nakatanglaw ang buwan sa aming lahat. Pahinga lang konti at set na ng aming mga tent para makatulog at maakyat ang bundok ng maaga para hindi mabilad ang balat sa araw. Alas dose na ng gabi April 8 to be exact at…Monthsary na pala namin ng babe ko. First time na nag-celebrate kami ng nasa bundok, ang saya talaga. Isang goodnight kiss lang tulog na..(hindi po kami mag-katabi natulog FYI..;-) Kinaumagahan, Gising na almusal lang sandali at go akyat na sa peak ng Batualo. Alas 7 na mataas na ang araw kaya dapat madaliin ang pag-akyat. At eto na nga tumatanda na yata ako..hehehe biruin nyo ako ang weakest link sa grupo..ang dali akyatin pero pag-pababa na..grabe dinaga ako..Lahat ng mga pictures ang magpapatunay. At ang mga kasama ko..pudpod na kasi ang sandals na tribu na ginamit ko kaya ayun dumudulas ako pababa kalaban pa ang malakas na ihip ng hangin. Halong kaba at saya naman ng makarating na ko sa baba..Pahabol pa sumemplang pa ko sa damuhan..hay grabe pagod na ko..Di bale kasama ko naman ang babe ko kaya bawi pa din.. Nagtataka ka marahil bakit ngayon ko lang sinulat itong mga ‘to? Isa lang ang sagot kasi o.t. ako ngayon sa opis..hehehehe galing noh?? Hanggang sa muli.